شنبه,3 ارديبهشت 1390 ساعت 10:30:17
تعداد بازديد(449)
عفونت يکي از بزرگترين تهديدها براي نوزادان نارس است زيرا دستگاه دفاعی این نوزادان نیز مانند سایر قسمت های بدن آنها نارس و ضعیف است و به همین دلیل نوزادان نارس توانایی مقابله با میکروب های محیط را ندارند. عفونت مي تواند از مادر به نوزاد قبل از تولد ، در طول زايمان يا بعد از تولد انتقال یابد. تقريبا هر عضو بدن ممکن است دچار عفونت شود. گاهی عوامل ایجاد کننده عفونت وارد جریان خون شده و عفونت خونی یا Sepsis ایجاد می کنند. علائم عفونت در نوزاد ممکن است بسیار مبهم و غیر اختصاصی باشد. از جمله عواملی که شک به عفونت در نوزاد را ایجاد می کند،عبارتند از :
Ø زردی
Ø دمای بالا و یا پایین بدن
Ø خوب شیر نخوردن
Ø آپنه یا اختلال تنفسی
Ø رنگ پریدگی ، کبودی ،لکه لکه شدن پوست
Ø کاهش یا افزایش ضربان قلب
برای کاهش خطر عفونت بايستی در بخشNICU دستها مرتبا شسته شوند.
عفونت ها ي باکتريابي با آنتي بيوتيک ها درمان می شوند. عفونت ها ي ويروسي و قارچي با ساير دارو هاي تجويز شده قابل درمان هستند.
برای تشخیص عفونت ،پزشک دستور انجام بعضی اقدامات تشخیصی مانند آزمایشات خون ،ادرار و عکس برداری را می دهد. کشت خون و سایر مایعات بدن نیز درخواست می شود.
زماني که پزشک به وجود عفونت مشکوک شود معمولا تا قبل از آماده شدن نتایج آزمایشگاه اقدام به تجویز آنتی بیوتیک می کند و اگر نتايج براي عفونت خوني مثبت باشد نوزاد بمدت 7 الي 14 روز يا بيشتر بستری و آنتي بيوتيک دريافت مي کند .
عفونت خوني اغلب مشکلی جدي است (این عفونت ممکن است باعث عفونت مغز ، اختلال در کارکرد سایر اعضاء بدن و گاهی مرگ شود) و گاهی لازم است که نوزاد چندین هفته در NICU بستری شود.
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
