پنج شنبه,3 بهمن 1389 ساعت 08:26:50
تعداد بازديد(492)
تعلیم و تربیت نه تنها با بیان آگاهانه، بلکه در زندگی روزمره نیز انتقال می یابد. کودکان اغلب از راه مشاهده می آموزند تا از طریق آموزش رسمی. رفتارهای ناخودآگاه والدین، مخصوصا طی اولین سال زندگی کودک سرمشق کودکان برای تقلید و پیروی است. از این طریق شخصیت آنها بتدریج شکل گرفته و ساخته می شود و به آنها اجازه می دهد که خودآگاهی و اعتبار خود را بدست آورند. از این رو می توان گفت که سیر تکاملی کودکان با سیر تکاملی والدینشان آغاز می شود، با پیشینه شخصی آنها قبل از تولد کودکشان و حتی قبل از آنکه با هم ازدواج کنند. این فرایند باعث می شود که موضوعات مهم و کمبودها از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و پایدار گردند.
به همین نحو، هرچند شاید به مقدار کمتر، موفقیتهای فرهنگی و اجتماعی مربوط به یک زمان و یک مکان به کودک شکل داده و او را می سازد. ظاهرا بعضی رویدادهای نه چندان مهم، می توانند موضوعات مرجعی باشند که کودکان با آنها ورزیدگی و رشدشان را می سنجند.
تعلیم و تربیت خوب باعث برقراری ارتباطی عاشقانه و محبت آمیز بین والدین و کودک می شود. این امر اساس و پایه ای می سازد که می تواند در ارتباط کودک با بقیه افراد خانواده و مردم در موقعیتهای دیگر اجتماعی نیز تاثیرگذار باشد. این تجربه بر تمام ارتباطات کودک و دید شخصی او از خودش تاثیر می گذارد.
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
