یک شنبه,22 دي 1389 ساعت 11:59:22
تعداد بازديد(415)
v معمولا رفتن به مدرسه برای کودکان خردسال نوعی تفریح و سرگرمی است اما در برخی موارد می تواند باعث ترس یا حتی وحشت کودک شود. اغلب کودک خود را به بیماری می زند یا علایم فیزیکی را بزرگ جلوه می دهد تا در خانه بماند و به مدرسه نرود. یک کودک 10-5 ساله که به این شیوه رفتار می کند از یک ترس زمین گیر کننده که بخاطر از دست دادن آسایش و امنیت خانه و خانواده اش ایجاد شده، رنج می برد.
v این ترس غیرمنطقی می تواند برای اولین بار در کودکانی که به مهدکودک می روند، ظاهر شود اما در دبستان بسیار شایعتر است. معمولا کودک از سردرد، گلودرد یا معده درد، درست قبل از اینکه وقت رفتن به مدرسه شود، شکایت می کند. این ناخوشی هنگامیکه به کودک اجازه داده شود تا در خانه بماند، بهبود می یابد، اما صبح روز بعد دوباره ظاهر می شود. در بعضی موارد کودک به هیچ وجه زیر بار بیرون رفتن از خانه نمی رود.
v کودکی که ترس غیرطبیعی از رفتن به مدرسه را دارد، ممکن است بعضی از خصوصیات زیر را بروز دهد:
Ø احساس عدم امنیت، وقتی که در جایی تنهاست.
Ø دلواپسی بیش از حد راجع به چیزهای بدی که ممکن است برای والدینش اتفاق بیفتد.
Ø تمایل به دنبال کردن مادر یا پدرش در همه جای خانه و وابستگی بیش از حد به آنها.
Ø اختلال خواب
Ø کابوسهای شبانه
Ø ترس زیاد نسبت به حیوانات، هیولا و دزدها
Ø ترس از تنها بودن در تاریکی
Ø عصبانیت و کج خلقی در مواقعی که وادار به مدرسه رفتن می شود.
v این ترس در کودکانی که از اختلالات اضطرابی رنج می برند، شایع است. اگر این کودکان توجهات تخصصی و لازم را دریافت نکنند، اثرات بالقوه بلندمدت در آنها (مثلا در بزرگسالی) می تواند بسیار خطرناک باشد. این کودکان اگر به مدرسه نروند و مدت زمان زیادی دوستانشان را نبینند با مشکلات اجتماعی و آموزشی شدیدی مواجه می شوند. قبل از اینکه این وضعیت بوجود آید، والدین می توانند با بردن کودکشان نزد روانپزشک کودک، کسی که سعی خواهد کرد تا هرچه زودتر او را به کارهای عادی روزانه و به مدرسه بازگرداند، به کودک خود کمک کنند.
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
