
پنج شنبه,27 آذر 1389 ساعت 07:44:41
تعداد بازديد(738)
برخی از محققین بر این باورند که 35% کودکان کمتر از 5 سال، از اختلالات خواب رنج می برند که از این تعداد تنها حدود 2% علل روانشناختی دارند که نیازمند درمان می باشند. 98% بقیه اختلالات معمولا مربوط به عادات نادرست خوابیدن می شوند.
چند هشدار و راهنمایی
v فرآیند یادگیری به محض اینکه کودکی متولد شد، آغاز می شود هرچند که تا سومین ماه زندگی خواب او تنظیم نمی شود.
v بسیار مهم است که سریعا به گریه شب هنگام کودک عکس العمل نشان داده و او را عادت داد که با چراغهای خاموش و در تختخواب خودش بخوابد نه در بغل شما. اگر او در بغل کسی به خواب رفت، وقتی از خواب بیدار شود انتظار خواهد داشت که هنوز هم انجا باشد، بنابراین ممکن است گیج و وحشت زده شود.
v کودک نباید هنگامیکه در حال خوردن است بخوابد. به همین خاطر است که توصیه می شود هنگام شیردادن به کودک از موزیکی آرام یا دیگر محرکها جهت ممانعت از به خواب رفتن او استفاده کنید.
v اضافه کردن اشیایی مانند اسباب بازیهای نرم و لطیف، تصاویر،نقاشیها، ملحفه و غیره به تختخواب او به نحوی که در تمام طول شب در آنجا قرار داشته و همراه او در خوابیدن باشند،می تواند سودمند باشد.
v مانند تمام فرآیندهای یادگیری این مورد هم اگر امری روزمره و روتین شود، تقویت خواهد شد که می تواند با استحمام و شستشو شروع شود، با ناهار ادامه پیدا کند و با زمان خواب خاتمه یابد.
v نوصیه می شود کودک را هر شب در یک ساعت معین در تختخواب قرار دهید. مثلا بین ساعت 9-8 شب که زمان خوبی است. این کار باعث می شود او آمادگی بهتری برای خوابیدن داشته باشد.
v حالت و شرایط آرامبخشی را بوجود آورید که همراه با خواب کودک باشد، مثلا خواندن داستان یا خواندن دعا و نیایش.
v این مهم است که والدین حتی به یک کودک خیلی خردسال هم توضیح دهند که آنها در حال آموزش و تعلیم خوابیدن صحیح و درست به او هستند. پس او نمی تواند به تختخواب آنها بیاید یا بیش از حد معمول بیدار بماند.
v والدین همیشه باید اتاق خواب کودکشان را قبل از اینکه او به خواب رود، ترک کنند.
v اگر کودک گریه کرد، والدینش باید در یک فاصله زمانی کوتاه (حداکثر 5 دقیقه) وارد اتاقش شوند و به او قوت قلب بدهند و به آرامی با او صحبت کنند، نه اینکه بگویند ساکت باش یا برو بخواب، بلکه به او اجازه دهند که بفهمد رها نشده و تنها نیست.
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار