پنج شنبه,13 آذر 1389 ساعت 05:20:59
تعداد بازديد(597)
علل:
ADHD منشا بیولوژیکی دارد که هنوز به وضوح مشخص نشده است. هرچند هیچکدام از عواملی که موجب ADHD می شوند کاملا شناخته شده نیستند، تحقیقات کنونی بر روی ارتباط احتمالی این بیماری با عوامل محیطی و ژنتیکی تاکید دارند. بعضی از مطالعات ثابت کرده اند که تعدادی از کودکان زمینه ژنتیکی ابتلا به این بیماری را دارند، چرا که این بیماری در کودکانیکه سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، شایعتر است. مطالعات جدید دیگر ارتباط بین ابتلا به ADHD و مصرف مواد مخدر و سیگار کشیدن را نشان داده است.
بیش فعالی و کنترل نداشتن بر تکانه ها می تواند در نتیجه استرس در محیط خانه باشد. در کودکانی که در شرایطی مثل طلاق والدین، تغییر مکان زندگی و تغییر مدرسه بزرگ شده اند یا تغییرات ناگهانی و قابل توجه دیگری در زندگی را تجربه کرده اند، احتمال بروز رفتارهای تکانشی بیشتر از حد معمول است و به نظر می رسد که حواس پرت و بیقرار هستند. این موارد ممکن است به غلط بعنوان علایم ADHD تعبیر شود، بنابراین رد کردن فاکتورهای عاطفی قبل از تشخیص ADHD از اهمیت خاصی برخوردار است.
ü درمان:
درمان دارویی: شایعترین داروهای مصرفی محرکهای روانی می باشند ( متیل فنیدات، دکسترو آمفتامین و ...). متاسفانه اثرات این داروها کوتاه مدت بوده و مصرف دارو باید چندین بار در روز تکرار شود. هرچند امروزه داروهای جدیدی که می توان آنها را هر12 ساعت مصرف کرد، در دسترس می باشند. این داروها دارای اثرات جانبی به این قرار هستند: از دست دادن اشتها، تند خویی، تحریک پذیری و بیخوابی.
رفتاردرمانی: این درمان شامل دستورالعملهایی برای والدین و مربیان در خصوص سازماندهی مطلوب محیط کودک و توضیحات کوتاه و شفاف به او همراه با تعریف و تمجید از رفتار خوب وی می باشد.
بهترین نتایج درمان زمانی حاصل می شود که درمان دارویی با رفتاردرمانی توام شود.
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
