شنبه,8 آذر 1389 ساعت 09:44:23
تعداد بازديد(865)
نوزاد پرخطر به نوزادي كه يك يا چند فاكتور خطر دارد، گفته مي شود. اين افراد شامل 9% كل نوزادان بوده و نيازمند مراقبت هاي تخصصی و دقيق و گاهي ارجاع به nicu مي باشند .
فاكتورهاي خطر مي توانند موارد زیر باشند:
ü بيماريهاي مادر
ü سابقه زايمانهاي مشكل دار و نارس
ü سن كم و مشكلات اجتماعي مادر
ü بيماريهاي نوزاد فعلي
ü وزن و سن تولد نامناسب
معمولا نوزادان مبتلا به اّسفكسي شديد ،IVH ، تشنج ، ديسترس تنفسي ، ELBW,RDS در بيشترين ريسك ابتلا به اختلالات نرولوژيك قرار دارند وهر چه وزن تولد نوزاد كمتر باشد احتمال اين اختلالات بيشتر است .
فا لو اّپ تكاملي ــ عصبي نوزاد :
1- نوزادان مشكل دار و بستري در nicu بايد بصورت دوره اي از نظر قد و وزن و دورسر و مسايل تكاملي (سايكو موتور ، شناختي ،بينايي ،شنوايي ) ارزيابي شوند . البته زودرسترين سني كه مي توان يك ارزيابي نسبتا مطمئن تكاملي- عصبي انجام داد، 2 سالگي مي باشد . عملكرد شناختي و زبان در 5-4 سالگي و مشكلات مخفي عصبي در 9-7 سالگي بهتر قابل ارزيابي اند .
2- نوزاد فول ترم با اّپگار كمتر از 3 در دقيقه 10 و يا با تشنج ، 50 برابر نوزادن عادي خطر ابتلا به cp را دارد .
3- مسايل گذراي نرولوژيك در 80 –40% نوزادان پر خطر ديده مي شود. مشكلاتي نظير كنترل ناكافي سر ، كنترل ناكافي پشت (back ) و در جاتی از شلي يا سفتي .
4- باقيماندن رفلكس هاي اوليه نشانه cp زودرس مي باشد و در بيماران cp كه در 4-3 ماه اول اسپاسيتي دارند پرگنوز بد مي باشد .
5- بچه هایی که هايپوتوني يا كاهش هوشياري بيشتر از يك هفته ، گريه ضعيف بيش از 2 روز و نا تواني در مكيدن ( نياز به گاواژ تغذيه اي ) دارند در صورتي كه يكي يا همه اين نشانه ها را داشته باشند ريسك cp در آنها 20-10 برابر بيشتر است .
6- درجاتي از هايپرتوني در 3 ماهه اول تولد مي تواند فيزيولوژيك بوده و نبايد با cp اسپاستيك اشتباه شود .
7- هايپوتوني نوزادان گاهي گذرا بوده و بدون هيچ عارضه اي بر طرف مي شود ولي گاهي بدليل ضايعات شديد و دايمي بوده و ناشي از مشكلات CNS ، طناب نخاعي ، سلول هاي شاخ قدامي ، اختلالات محل اتصال عصب به عضله و يا ضايعات خود عضله مي باشد .
8- عوارض جدي (major sequelae ) نظير cp ،هيدروسفالي ، تشنج ، كوري و كري در 10% نوزادان پر خطر (high risk ) ديده مي شود و تحصيلات و كلاس اجتماعي مادر نقش اصلي را در بهبود وضعيت شناختي اين بيماران در اّينده دارد .
9- در حالت عادي ، شيوع ناتوانيهاي تكاملي در نوزادان و كودكان معمولي ، بقرار زير می باشد :
Ø فلج مغزي 3-2 مورد در هر 1000 تولد
Ø عقب ماندگي ذهني 25 در 1000
Ø ناتوانيهاي ياد گيري 75 در 1000
Ø ADHD 150 در 1000
Ø اختلال شنوايي 8/0 – 2 در 1000
Ø اختلال بينايي 3/0 – 6/0 در 1000
Ø مشكلات رفتاري 13 – 6 %
منبع: معاینه، تشخیص و درمان بیماریهای نوزادان/ دکتر احمدشاه فرهت، دکتر رضا سعیدی، دکتر اشرف محمدزاده
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
