پنج شنبه,6 آذر 1389 ساعت 08:31:24
تعداد بازديد(1902)
اختلال کاهش توجه و بیش فعالی (ADHD) یکی از شایعترین بیماریهای روانی کودکان است که در 5%-3% کودکان در سنین مدرسه و غالبا پسرها را تحت تاثیر قرار می دهد.
کودکانی که این اختلال را دارند، از تمرکز بر روی یک خاصیت خاص برای مدت طولانی ناتوان می باشند و معمولا علاوه بر شلوغ کار بودن و نسنجیده عمل کردن (تکانشی)، بیش فعال و بیقرار هستند.گاها این قبیل کودکان در مدرسه نتایج ضعیفی دارند و در پرورش مهارتهای اجتماعی خود کند می باشند.
واژه "بیش فعالی و نقص توجه" در سال 1994 توسط انجمن روانپزشکی آمریکا ابداع شد و در سه گروه زیر تعریف شده اند:
1. ناتوانی در توجه کردن به جزئیات و تمایل به بی دقتی در انجام تکالیف مدرسه و سایر فعالیتها
2. دشواری در حفظ طولانی مدت تمرکز در کلاس و یا طی بازیها
3. مشکلات گوش دادن
4. مشکل در پیروی از دستورالعمل
5. مشکلات در فعالیتهای سازمان یافته
6. امتناع و دوست نداشتن فعالیتهایی که نیازمند تلاش فکری است.
7. گم کردن اسباب بازیها، کتابها و لوازم مدرسه
8. به راحتی حواسش پرت می شود.
9. فراموش کاری در تمام امور روز مره
زیرگروه تکانشی_ بیش فعالی که شامل علایم زیر می باشند:
1. بی قراری
2. مشکل در ساکت و آرام نشستن
3. دویدن بیش از حد و اتز در ودیوار بالا رفتن
4. مشکل در ابزی کردن آرام و بی سر و صدا
5. احساس سردر گمی همیشگی
6. صحبت کردن بیش از حد
7. مشکل داشتن جهت صبر کردن در صف یا به نوبت صحبت کردن
8. بی توجهی و علاقه به قطع کار یا صحبت دیگران
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
