دوشنبه,3 آذر 1389 ساعت 20:54:29
تعداد بازديد(5957)
همانطور که کودک رشد می کندوفعالتر می شود , به سنی می رسدکه دیگر شیر مادر به تنهائی برای تامین نیازهای تغذیه ئی او کافی نیست . بنابراین غذاهای کمکی برای تامین این کم بود یا فاصله بین نیازهای تغذیه ای او مقادیر فراهم شده از طریق شیر مادر لازم هستند .
انرژی مورد نیاز کودک با افزایش سن کودک , بزرگتر و فعال تر شدن او افزایش می یابد . همچنین نشان می دهد که چه مقدار از این انرژی توسط شیر مادر ( در صورت تغذیه مکرر با شیر مادر ) تامین می شود . از 6 ماهگی به بعد بین کل انرژی مورد نیاز و انرژی فراهم شده از شیر مادر فاصله ئی وجود دارد
جدول شماره 1 میزان انرژی مورد نیاز کودک از غذاهای کمکی با توجه به میزان تغذیه با شیر مادر را نشان می دهد .
|
جدول 1 : تامین انرژی مورد نیاز کودک از غذای کمکی با توجه به میزان تغذیه با شیر مادر و سن شیرخوار
|
|
24-12
|
11-9
|
8-6
|
سن (ماه)
|
|
1090
|
830
|
680
|
نیاز کالری روزانه
|
|
سهم کالری که باید از غذای کمکی دریافت شود
|
|
1000
|
475
|
465
|
با شیر دهی کم
|
|
750
|
450
|
270
|
با شیردهی متوسط
|
|
490
|
230
|
75
|
با شیردهی زیاد
|
فاصله بین آهن مورد نیاز و مقدار آهن فراهم شده از شیر مادر و ذخائر آهن عبارتست از مقدار آهنی که باید از غذاهای کمکی جذب شود . همانطور که ملاحظه می شود مقدار آهنی که کودک از شیر مادر دریافت می کند کم است بطوریکه
فاصله زیادی بین نیازهای کودک و آهن فراهم شده از شیر مادر بویژه در سال اول عمر وجود دارد .
نوزادان رسیده با ذخیره آهن کافی برای تامین نیازهایشان در ماههای اولیه متولد می شوند و برای پر کردن این فاصله یا کمبود از ذخائر شان استفاده می نمایند . اما این ذخیره تا 6 سالگی به مصرف می رسد از اینرو
1- غذاهای کمکی که دارای مقدار زیادی آهن می باشند , برای تامین کمبودآهن از حدود 6 ماهگی مورد نیاز هستند .
2- اگر کم بود اهن تامین نشود کودک به کم خونی مبتلا می شود .
3- احتیاج به آهن از 6 تا 12 ماهگی بیشتر می شود و خطر ابتلاء به کم خونی دراین گروه سنی بیشتر می شود .
4- نوزادان نارس و کم وزن در معرض خطر بیشتری برای کمبود آهن هستند , زیرا با ذخائر آهن کمتری متولد می شوند و زودتر با کمبود آهن مواجه می شوند .
معایب زود شروع کردن غذا ی کمکی
1- باعث کاهش شیر مادر که منبع اصلی غذای شیر خوار است می شود .
2- هنوز گردن گرفتن و قدرت بلعیدن کامل نیست .
3- غذا دادن به شیرخوار درحالت خوابیده خطرناک است .
4- باعث عفونت و در نتیجه افت رشد خواهد شد .
5- آماده نبودن دستگاه گوارشی شیر خوار برای پذیرش غذاهای غیر از شیر
6- غذاهای رقیق و غیر مغذی معده شیر خوار را پر می کند بدون آنکه انرژی او را تامین نماید .
بنابرتشخیص سازمان جهانی بهداشت و یونسیف زمان اصلی کاهش رشد در سنین 6 تا 18 ماهگی است یعنی زمانی که اکثر کودکان هنوز هم از شیر مادر استفاده می کنندوغذای آنها از غذای نرم مخصوص به غذای خانواده تغییر می یابد . دراین دوران بجای قطع شیردهی باید مادران را تا حد ممکن به تداوم شیر دهی تشویق نموده و توصیه می کنیم که تغذیه با شیر مادر درکنار سایر غذاها همچنان ادامه یابد , زیرا ما نمی خواهیم مقدار شیری را که شیر خوار دراین مدت دریافت می کند کاهش دهیم بلکه علاقمند هستیم که غذای کمکی به نحوی آغاز شود که مصرف شیر مادر را تقویت نماید .
برای رسیدن به این هدف :
1- غذای کمکی از پایان 6 ماهگی آغاز شود .
2- شیر خوار بطور مکرر برحسب نیاز و تقاضای او حتی در شب با شیر مادر تغذیه شود .
3- شیر خواران از 6 ماهگی تا پایان 8 ماهگی 2-3 بار در هر روز با غذای کمکی تغذیه شوند .
4- شیرخواران از 9 تا 11 ماهگی4-3 بار در روز با غذای کمکی تغذیه شوند
5- شیرخواران 12 تا 24 ماهگی 5-4 بار در روز با غذای کمکی تغذیه شوند
در عین حال در شرایط خاصی ممکنست لازم شود تغذیه تکمیلی را زودتر یعنی از 4 ماهگی شروع نمائیم.
این شرایط عبارتند از :
1-علیرغم سالم بودن شیرخوار و شیر خوردن مکرر ، وزن گیری شیرخوار خوب نباشد
2- شیرخوار قادر به نگهداری سر بطور کامل باشد .
3- هنگام بردن قاشق به دهان , دهان خود را باز کند .
4- وقتی بعلت سیری دهان خود را می بندد ، بزور باو غذا ندهند .
از طرفي تاخير در شروع تغذيه كمكي خطرناك است زيرا :
1- شیرخوار غذاهاي اضافي مورد نياز را دريافت نمي كند .
2- رشد كودك كند و يا متوقف مي شود .
خطر ابتلاء به سوء تغذيه و ريز مغذي ها افزايش مي يابد .
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
