چهارشنبه,28 آبان 1389 ساعت 21:37:02
تعداد بازديد(708)
v اصل اول عبارت است از برخوردی متفاوت با پدیده غذا خوردن برای هر دو طرف قضیه، یعنی هم کودک و هم والدین. کودک و والدینش بایستی به غذا خوردن بعنوان فرصتی مغتنم، جهت با هم بودن و صحبت کردن در رابطه با آنچه در روز گذرانده اند بنگرند تا از این طریق غذا خوردن با یکدیگر بعنوان یک تجربه لذت بخش و آرامش بخش احساس شود.
v نسبت به نظرات فرزندتان در رابطه با با غذای خودش با خشونت و فشار پاسخ ندهید زیرا زمان غذا خوردن بایستی آرام و هماهنگ و با حداقل مداخله باشد و سعی نمایید تا در صورتیکه کودک به طور صحیح غذا می خورد، وی را مورد تشویق قرار دهید. از گفتمان تشویقی استفاده کنید و راه مذاکره کردن با فرزند را یاد بگیرید زیرا در غیر اینصورت او همیشه کار خودش را انجام خواهد داد.
v تنظیم کردن رژیم غذایی ارتباطی به کودک ندارد و همه کودکان به یک روش غذا نمی خورند. بعضی نیاز به مقادیر بیشتری از دیگران دارند لذا از تاکید زیاد و و پافشاری بی اندازه درباره مقدار غذای باقیمانده در ظرف غذای کودکتان خودداری کنید اما اطمینان حاصل کنید که وی حداقل از همه موادغذایی موجود در غذایش خورده باشد.
v بهتر است که غذا را به مقدار کم برای وی حاضر کنید و در صورتیکه بیشتر از آن نیاز داشت، مجددا به وی غذا دهید.
v از مقایسه فرزندتان با سایر خواهر برادرها و یا سایر کودکان اجتناب نمایید.
منبع: بهداشت کودکان/ترجمه دکتر محمدرضا امیر حسنخانی، دکتر امیر مسعود رجب پور، دکتر قدرت سپیدنام، دکتر وحیدرضا یاقوت کار
ارسال خبر
نسخه قابل چاپ
