
یک شنبه,30 خرداد 1389 ساعت 08:13:46
تعداد بازديد(751)
فرزندم هر کجا می رود با خود عروسک مورد علاقه اش را می برد، چه کنم؟
لازم نیست کاری انجام دهید، زیرا برای کودک نوپا حمل عروسک هیچ ضرری ندارد. عروسک به کودک آرامش می دهد و او نسبت به داشتن این شیء احساس نیاز می کند. چنانچه بخواهید عروسک را از او بگیرید یا مسخره اش کنید، کودک ناراحت می گردد و دچار مشکل خواهید شد. وقتی که کودک دیگر به حمایت عروسک نیازی نداشته باشد، خودش آن را کنتار می گذارد. بنابراین مراقب باشید این عروسک گم نشود. بهتر است یک عروسک یدک داشته باشید تا در صورت نیاز از آن استفاده کنید. به عقیده من، شما بعنوان مادر نباید به عروسک او کاری داشته باشید؛ مثلا اگر عروسک را بغل کنید، نوازش کنید و یا ببوسید، ممکن است کودک فکر کند او را مسخره می کنید.
چگونه می توانم نیاز به پستانک را در فرزندم کم کنم و آن را از او بگیرم؟
اگر کودک در حال حاضر از پستانک استفاده می کند، سعی کنید زمان استفاده از آن را محدود نمایید. مثلا فقط شب هنگام خواب یا هنگامی که کودک احساس ناراحتی می کند، از آن استفاده کنید. اگر فرزندتان هنوز راه نمی رود، می توانید به محض اینکه شروع به راه رفتن کرد، پستانک را از او بگیرید. کودک نوپا همواره به پستانک نیاز ندارد و بتدریج این احساس نیاز کمتر نیز می گردد. اگر فرزندتان پستانک نمی خواهد، نباید آن را به وی بدهید. کودکانی را که در خیابان با پستانک می بینید، همان کودکانی هستند که مادران وقت و بی وقت به انها پستانک می دهند و به عقیده ما این عادتی بیهوده است.
فرزندم وقتی پستانک نداردگریه می گند، چاره چیست؟
اگر فرزند شما تقاضای پستانک کرد، سعی کنید به طریقی حواسش را پرت کنید. نگران نباشید، در هر حال او در سن 18 ماهگی پستانک را کنار می گذارد. اگر باز هم گریه کرد، لازم است ساعتها و موقعیتهای خاصی را برای دادن پستانک به او در نظر بگیرید و این ساعات را تا جایی که امکان دارد محدود کنید. هرگز کودک را از داشتن پستانک منع نکنید و سپس به خاطر سر و صدا و جیغ او، آن را به وی بدهید. این کار پیامهای متفاوتی را به کودک می رساند و معنای کلمه "نه" را به درستی استنباط نمی کند. بسیاری از والدین به جای پستانک، ترجیح می دهند کودک انگشت شست خود را در دهان کند. اما این کار بهتر از خوردن پستانک نیست و ترک آن هم بسیار سخت است.
منبع: پرورش و نگهداری نوزادان و کودکان/ دکتر احمدشاه فرهت و همکاران